HISTORY

2007

Limburgse bands overtuigen

De festivalzomer ligt al enkele maanden achter ons, maar meer en meer festivals trachten ook in de herfst een festival op poten te zetten. Ook Rockglabbik probeert dit te doen. Het festival dat in 1996 was stopgezet en sinds vorig jaar terug georganiseerd wordt, had dit jaar enkel Limburgse bands op de affiche prijken: Bluetrain, Frame My Falls, Palomine en Confuse The Cat om er maar enkele te noemen.

Eerder speelden Outside en Nebrovski al in zaal Vona maar door omstandigheden hebben we die moeten missen zodat voor ons het festival begon met de in 2006 opgerichte band Frame My Falls (****). Geïnspireerd door 65days Of Static, Mogwai, Radiohead en vele andere brengt deze uit Opglabbeek komende band experimentele alternatieve muziek. Zonder zang is het niet makkelijk om mensen een volledig optreden te boeien maar de heren van Frame My Falls slaagden volledig in hun opzet. Een mysterieuze set om vingers en duimen vanaf te lekken. Een podiumspot iets later op de dag zou niet misplaatst zijn.

Even daarna was het al de beurt aan Violation 13 (**). De Genkse band weet als geen ander punk, hardcore en metal te verwerken tot één geheel. Met maskers en gepaste kledij wensten ze iedereen een happy Halloween. Een krachtige en brutale set is dan ook het logische gevolg. Met ronkende gitaren en de ruwe stem van de zanger gaven ze het publiek figuurlijk een dreun. Echter, echt overtuigen konden ze niet. Buiten wat echte fans kregen ze de zaal niet mee.

De band die daarna mocht aantreden was The Galacticos (***). Zij worden wel eens omschreven als onze eigen Arctic Monkeys. Met de muziek die ze brengen is dit dan ook wel terecht. Op het begin van hun set kwamen ze nog wat twijfelachtig over, maar na een paar nummers braken ze vrij goed door wat leidde tot een behoorlijk optreden, en dat wisten de aawezigen ten zeerste te appreciëren.

Bluetrain(***) mocht daarna het podium op om ons rauwe blues te serveren, op een eigenwijze manier gebracht. Bluetrain zijn vier vrienden die niets liever doen dan muziek maken en dat is ook duidelijk te merken op het podium. De Genkse band wist zonder problemen de hele zaal te veroveren met nummers als Lady that i Like, Bluetrain en vele andere. Kortom, een optreden waar de overtuigingskracht, plezier en vettigheid afdroop.

Na een dik half uur pauze waren het de heren van Saturday Night Beavers(***) die de zaal terug op gang moesten brengen. De in 2003 opgerichtte band uit Tongeren speelt Rock n’ Roll zonder omwegen maar met veel durf. Vergelijkingen met El Guapo Stuntteam en jawel, The Ramones, zijn niet ver weg. Ze lieten het hele optreden lang veel overtuiging en durf zien en konden zo het talrijk opgekomen publiek te bekoren.

Nadat hun materiaal was opgesteld was het de beurt aan The Boobs(**). In hun vorig leven noemden ze zichzelf nog Kelly’s Boobs maar sinds enkele jaren werd de band tot The Boobs herdoopt. De groep Rock met een grote R. Muzikaal zat het meteen goed maar de zang kwam vaak geforceerd over. Laten we wat de stem betreft ons verder niet teveel zorgen maken want dit optreden werd meer dan gesmaakt door de inmiddels gevulde zaal.

Solenoid(***)mocht daarna het podium opdraven voor het zwaardere werk. Genks luidste en meest harde band word wel eens gezegd. En dat is niets overdreven, onze oren hebben het geweten. De solo’s wisselden elkaar vlot af en ook ritmisch wisten ze elkaar lekker aan te vullen. Tijd voor het publiek om eens stevig te moshen en volledig uit de bol te gaan op de noten van Solenoid. Een optreden dat zeker nog een hele tijd bij velen zal blijven hangen.

De band die daarna mocht optreden is niet van de minste en heeft al een hele hoop podiumervaring opgebouwd in de loop der jaren. Zij traden reeds op als ondermeer supportact voor Magnapop, Dog eat Dog, McQueen en Therapy en deden zelfs een minitour doorheen de UK. Palomine(****) mocht een optreden lang de zaal in verroering brengen met hun toch wel meeslepende pop en rocksongs. Na een viertal nummers was het al helemaal in kannen en kruiken; de handjes in de zaal gingen vlot de hoogte in. Enkele nummers werden luidkeels meegezongen en andere werden dan weer op een luid applaus onthaald. Een hoogtepunt van de avond.

De headliner van Rockglabbik was Confuse The Cat (****). Deze vijfkoppige band brengt ons Indie en New Wave en doet denken aan bands als New Order en Sonic Youth. Intussen hebben ze al op heel wat grote festivals gestaan zoals Pukkelpop, Suikerrock en Maanrock, en hebben ze al met een hele hoop andere bands samengespeeld zoals The Posies, The Rifles, Great Lake Swimmers, De Heideroosjes en vele anderen. Zanger Geert Plessers overwon kanker en op het podium schreeuwt hij dan ook al zijn kracht en emotie uit wat leidde tot een uitermate energieke set. Die energie weet hij dan ook vlot over te brengen op het opgekomen publiek. Nummers als Akela, Shockwaves en Principessa mochten op dit ware feest niet ontbreken. Een terechte headliner voor Rockglabbik.

Rockglabbik mocht dit jaar rekenen op een haast volle zaal. De talrijk opgekomen bezoekers keerden na afloop van de optredens moe maar voldaan weer naar huis. Volgend jaar staan we hier weer. Jij toch ook?
© Tekst: Dirk Geuns